وقتي ميشنوم كه در لندن هواداران محيط زيست كه اغلب شهروندان معمولي هستند در اعتراض به ترافيك پروازهاي هوايي و اثرات آن بر محیط زیست تجمع و تحصن ميكنند و يا وقتي ميخوانم در بن اعضاي تشكل هاي محيط زيست در حمايت از داشتن زندگي سالم در اعتراض به ساخت كارخانه اي با تشعشعات هسته اي چند روز خود را با زنجيربه دكل هاي برق كارخانه مي بندند و يا در اعتراض به حضور بوش در كنفرانس و نقش او در پديده گرمايش جهاني دستگير و شكنجه مي شوند فقط تاسف ميخورم و احساس ميكنم ما نيز در اين جريان بي توجهي و نابودي محيط زيست سهيم هستيم و شايد سهم ما بيش از ديگران باشد.تا دلتان بخواهدنخبگان . فارغ التحصيلان. صاحبنضران. تشكل .انديشمندان. انجمن محيط زيستي يا زيست محيطي كه از همين اساتيدبرجسته و به نام ۱۰ سال است دغدغه اش همين كلمه محيط زيستي يا زيست محيطي است خلاصه  از اينطور عناوين در كشورمان داريم امادر عمل هيچ واقعا هيچ.كار ما چند تا وبلاك نويس هم شده خواندن و نوشتن خبرهايي كه روزانه در باب تخريب و بي توجهي به محيط زيست(خجير .سيوند .سرخه حصار و. بختگان و...) و يا نوشتن  خا طراتمان و فتوحاتمان در زمان صدارت و اگر چند تا عكس هم باشد كه حجت تمام است.بار ها گفته ام به عمل كار بر آيد . باور کنیم خودمان هم از این جریان خسته شده ایم تعداد نظراتمان در پایان نوشته هاگواه این مدعاست. يكبار تلاش کرده ایم جلسه ای جهت هماهنگي و همفكري بر گزار كنيم؟ يك بار شده بخواهيم تجمعي داشته باشيم در ساز مان محيط زيست و از مسئولان سازمان در اين خصوص جواب بخواهيم ؟شايد اصلا دچار بي انگيز گي شده اند از بي تو جهي و بي خيالي ماآيا شده يك طو مار بنويسيم براي رييس محترم جمهور و از اوكمك بخواهيم؟ اصلا شده يك بار همه من ها را كنار بگذاريم و ما شويم؟نمي خواهم  بگويم با اين اقدامات همه چيز حل مي شود اما حد اقل به تكليفمان در قبال زندگي خود و آيندگان عمل كرده ايم و لا اقل آيندگان در باره ما قضاوت بهتري خواهند داشت و نهايت آنكه كوشش بيهوده به از خفتگي....