به یاد پدرم

۲۴ آذر یازدهمین سالروز از دست دادن پدرم که حافظ طبیعت بود ودر دل طبیعت به طبیعت پیوست.

سایه ای بود و پناهی بود ونیست       شانه ام را تکیه گاهی بود و نیست

سخت دلتنگم کسی چون من مباد       اینچنین غم قسمت دشمن مباد.

روحش شاد

كودكان را دريابيم

بازدید مدیران حوزه محیط زیست شهرداری از موسسه حمایت از کودکان سرطانی(محک)اقدام ارزشمندی بود با پیگیری آقای مهندس نوروزی انجام شد که شخصا به دلایلی نتوانستم در این نشست شرکت نمایم.این برنامه میتواند تلنگری باشد بر روند توسعه بی برنامه و توجه اساسی به موضوع سلامت کودکان و همه افراد جامعه که در راه توسعه سلامت را هدیه میکنند. آمار تکان دهنده رشد چند برابری مبتلایان سرطان  کودکان در شهر تهران دیگر یک اخطار نیست.طاعونی است که دیر یا زود دامن همه را میگیرد.چه انگیزهای بالاتر از این میخواهیم برای ایجادعزم ملی  برای استفاده کمتر از خودرو٬ترافیک کمتر و آلودگی هوای کمتر.که کودکی با سرطان متولد می شود کودکی در اوج نشاط و زیبایی پر پر می شود و کودکی با این درد جانکاه سالیان سال می سوزد.

 در جلسه ای که با آقای دکتر رشیدی مدیر عامل شرکت کنترل کیفیت هوا داشتم ایشان می گفتند در جلسه ای کارشناسان آلودگی آب از آلودگی آب تهران به نیترات و سرطان زا بودن آن سخن می گفتند.خلاصه هر دم از این باغ بری می رسد.نرخ مراجعه به مراکز درمانی و بیمارستانی روز به روز افزوده میشود و شايد يك نوعمرگ تدریجی.آیا زمان آن نرسیده که از خواب غفلت بیدار شویم باور کنید همه در این فاجعه سهم داریم .در کجای دنیا بی حساب و کتاب خودرو تولید میشود و هرکس برای هر کاری ولو مسیر کوتاه از خودرو استفاده میکند؟ در کجای دنیا بنزین ارزانتر از آب است و توسعه حمل و نقل عمومی با گدایی کردن از دولت برای تامین بودجه انجام می شود ؟در کجای دنیا با همه این کاستی ها انتضار ترافيك روان و كاهش آلودگي هوا وجود دارد؟و در كجاي دنيا با داشتن ادعاي محبت و مهرباني و نوع دوستي كودكانشات در جلوي چشمشان پر پر ميشوند.شهر خاليست ز عشاق...........